Morocco blog 3 From M’hamid to Imlil.


During the two hours ride through the desert along the Draa river bedding, Mo told us a lot about his history. Ali did as well in the camp during our tea-moments. Unfortunately is their English and my Arab so bad that i did not understand it all so well, but these are the best pieces of information you can get, from the Berbers itself, very interesting. No matter if it’s all true, but it is their feeling, and thats good to hear about. We said goodbye and maybe I will be back for a week trip with them on a camel away from the camp….or all the way to Timboektoe.

After Mohammed has brought us back to M’hamid, we took all the sand with us in our own car. Mo zette ons netjes af bij onze geparkeerde auto, de Nederlandse familie die met ons mee terug reisde vervolgden ook hun weg en we bleken s’avonds in hetzelfde hotel te gaan overnachten. Dus…tot vanavond! Terug naar de bergen. Het eerste deel hadden we al gereden, terug naar Zagora en dan richting Taroudant. Ergens in de buurt van Zagora zijn we uitgestapt om te lunchen. Het zuiden van Marokko is best arm, de dorpjes die je tegenkomt stellen niet veel voor. Ze proberen wel wat voorzieningen voor de toenemende toeristenstroom op te zetten, maar het is allemaal een beetje armzalig. We wandelden wat door een dorpje…en staan ergens om een hoek ineens voor het bordje “Hammam”. Ik had in mijn achterhoofd zitten dat ik dat ergens in de vakantie als het zich zou voordoen wel wilde ervaren. Well., hier was het moment. Beide drie dagen niet gewassen, onder het zand…niet lang nagedacht…..daar krijg je uberhaupt niet de tijd voor, want de mamamaroc die voor de deur zat met een paar andere buurtvrouwen sprong al boven op me. Paul naar de ene kant met een man mee vooor 15 Dirham (€1,50) en ik voor 10 Dirham meegesleurd door die vrouw. Ik kwam in een oud badhuis terecht, moest me uitkleden in een aftandse ruimte, waar ik mijn stapeltje kleren (behalve onderbroek) achterliet samen met mijn tas. Ohhhh shit, dacht ik nog, daar gaat mijn paspoort, geld, creditcard, camera…Ben ik nu niet te goed van vertrouwen? Het uitkleden was het enige wat me wel duidelijk was…maar wat ze verder allemaal bedoelde: geen flauw idee…ik heb het alleen gevoeld. Ze schreeuwde tegen me, zong af en toe alsof ik een baby was, ze murmelde ertussendoor, ze vroeg me vanalles, ik heb maar wat gelachen (als een boer met kiespijn soms). Tegelijkertijd wrong ze me als een summoworstelaar in allerlei bochten op een tegelvloer met mijn blote knoken, terwijl ze me schuurde, schrobte, afpelde, opwreef, kneep, duwde, omdraaide en weer opnieuw, met een verse klodder groene zeep zo nu en dan. Het voelde alsof ze een staalborstel gebruikte. Ik gilde het nog net niet uit van de pijn. De grijze rollen bleven er maar afkomen, dus zij bleef maar schuren. Zij zat ondertussen ook in der blote blubberlijf, met blubberborsten die me om mijn oren sloegen zo nu en dan. In een hoek zaten nog een paar andere blote vrouwen, één met een klein kind die ik ook hoorde kermen. En ze lachte maar tegen me, en zei weer vanalles, en ik maar denken….”Als mijn tas er zometeen nog maar is”, “Ik heb geen droog ondergoed bij me”, “Waar is Paul ondertussen, het duurt zo lang en hij had alleen een douche, en ik heb al het geld”….Ik heb bleek achteraf nog een massage gehad te hebben waar ik dik voor moest betalen, dat moeten die momenten zijn geweest dat ik dus op mijn buik op die (schone?) tegelvloer lag met haar knie in mijn rug en die knepen in mijn nek terwijl mijn voorhoofd op de tegels lag. Manmanman….of beter Vrouwvrouwvrouw…Ik had mijn hamman hoor, echt héél authentiek, niks toeristisch aan, ik zoe me heel rijk moeten voelen juist. We waren klaar, want ze duwde me terug naar de kleedruimte, waar mijn stapeltje incl alle waardevolle spullen weer keurig op de bank lag..Ah, gelukkig. Mijn onderbroek nam ze mee en ik probeerde te gebaren dat ik een handdoek wilde. Ze bracht de slip uitgespoeld terug samen met een soort vieze vaatdoek. En dan gebeurt er iets raars. Als een blad aan de boom veranderd haar gezichtsuitdrukking, van vriendelijk naar eng. Ze lacht niet meer maar wil meer geld. Huh? Ik had toch vooraf al betaald? Ik ben na 5 dagen Marokko al zeer allergisch voor iedereen die meer geld wil, dus ik lach ook niet meer, wat nou meer geld? Voor die marteling van zojuist? Ik ben net ook niet behandeld als een toerist, dus nu ook niet. Ik begrijp haar niet…Ik loop het badhuis uit en zie Paul op het terras zitten. Zij achter me aan. Ze begint tegen de bediende te schreeuwen, die komt in het Engels uitleggen dat ik ook een massage heb gehad en nog 40 Dirham moet bijbetalen. Aha…oké…hier heb je ze, kreng. Bij Paul kan ik eindelijk mijn verhaal kwijt, tussen ontzetting en lachen in. Paul blijkt alleen warm water gehad te hebben….geen zeep of handdoek…en dat is hélemaal niet des Pauls….dus daar moest ik dan weer heel hard om lachen, maar het was meer een ontlading van mijn eigen opgebouwde emoties denk ik. Paul zat na 20 minuten al op het terras. Ik bleek 1,5 uur weggeweest te zijn. Pffff. We hadden nu wel een lunch verdiend.

Na deze flinke vertraging onze weg vervolgd richting de tussenstop Taliouine. We hebben nauwelijks foto’s gemaakt deze dag, het landschap voelde al bekend.

Paul heeft ergens onderweg een uitwijking moeten maken toen een tegenligger niet wilde wijken. Hierdoor raakte hij met flinke snelheid met het rechtervoorwiel in een kuil. De klap samen met de knal die we hoorden, beloofde niet veel goeds. Toch bleek er niks aan de hand zo op het eerste gezicht. Dat is dan zo’n opluchting. Geen idee hoe je hier geholpen wordt in de middle of nowhere met een stilstaande auto. Gearriveerd, uren later dan gepland, in ons hotel Safran, dat schijnt hier ook te groeien. De bekende Nederlandse familie was er allang. We hebben samen gegeten en gezellig zitten kletsen (Ik mis dan wel mijn glaasje wijn hoor), een leuk contact zo gedurende een reis. Ze hebben ons ook warm gemaakt voor een mogelijk volgend reisdoel, maar dat is voor later. Welterusten! Morgen naar Imlil.

Categorieën:solotravellingTags: , , , , , , , , ,

1 reactie

  1. O jeeee, wat een verhaal van die hammam! Om t uit te gieren, brrrrr. Haha, maar t zand tussen je tenen was wel weg 😂.
    Overigens: wat een super mooie foto van die twee ezeltjes!! Top, die wil ik zo aan mn muur hebben. Ik ben een ezel fan…
    X Connie

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: