Blogpost 6 Trainingsvertraging


Na mijn kniebreuk in oktober 2015 is mijn hele optimistische opbouw naar de Rockiesreis ingestort. Ik heb maandenlang wat rondgeschuiveld, 6 kilo eraan gevroten en me vooral gericht op het aanschaffen van alle benodigde spullen.
Er kwam een eigen tentje.

img_1376
Mijn Hubba Hubba , kan strakker hoor!

Ik kan de Kampeermarkt aanbevelen in Eindhoven, ze staan er bijna allemaal opgezet. Ik ben ze in en uitgekropen, úren rondgedwaald en na weken een beslissing genomen. Gekozen voor een 2p Hubba Hubba van 1820 gram. In het boek “Wild” las ik dat je terugtrekken in je eigen “huisje” in de middle of somewhere na een dag wandelen héél belangrijk wordt, je wilt een knus plekje met je spulletjes om je heen. Niet dat je je rugzak en schoenen buiten moet laten staan en bij het eerste de beste geritsel bang bent dat ze er met je schoen vandoor gaan of tegen je rugzak pissen. Nee! 2p!! Geen twijfel!! Zo fijn om ergens meteen zeker van te zijn. Beetje aanmutsen naast je Thermarestje van 40 cm breed met je rugzak, je lenzenspulletjes, ereadertje, fluffy hutsokken (die definitief tóch meegaan, geruild tegen twee onderbroeken)

img_4247Hutsokken die tentsokken zijn

camera…iphone… Ik begin er zo’n zin in te krijgen.
Er is een slaapzak gekomen die tot -5° gaat want ik ga zeer waarschijnlijk op de Skylinetrail sneeuw meemaken. Ik ben niet meer bang voor -5, is uitgeprobeerd!
img_0710Slaapzak en donsjasje uitproberen bij >0°…..

Er zijn wandelstokken gekocht na de knieval. Ze zeggen een reductie van 20% op je knieën. Ik wéét het nog niet. Wat me er erg aan tegenstaat is dat je je handen niet meer vrij hebt voor …neuspeuteren bijv. of een reepje peuzelen…of ff een fotootje maken..Ik vermoed dat ik ze na een pauze een keer ga vergeten mee te nemen (Is ook getest namelijk) en er pas na 5 km bergop achter kom.
En daarnaast álles, maar ook echt alles wat ik nodig denk te hebben en dan zo licht mogelijk heb ik aangeschaft. Mijn 65l Osprey Ariel rugzak van 2080 gram, speciaal vrouwenmodel, extra dikke zachte banden. Kan me niet voorstellen hoe zeer je schouders dan gaan doen met normale banden. Deze groene vrouwenhomp (best lelijke kleur, maar gevallen voor hoog aangeschreven geavanceerd nieuw model blablabla) op mijn rug is nog niet mijn beste vriendin geworden.

img_2002
Teveel riempjes, heupzakjes waar je net niet bij kunt, elastieken waar ik het juiste gebruik niet van begrijp..Nu heb ik al 3 héle goede vriendinnen dus … het hoeft ook niet, maar iets liever mag ze wel worden. Ik had misschien beter een mannenmodel kunnen nemen, had ik nog wat kunnen sjansen.

Het is een leerzaam jaar geweest waar ik veel over benodigd materiaal te weten ben gekomen. Mijn wandelvriend Paul was een bron van informatie, maar ondertussen ben ik al eigenwijs aan het worden na alle cursussen, uitproberen van spullen, lezen, kopen en al het gekampeer. Voor de duidelijkheid: het gaat hier slechts over materiaal. Het lopen an sich….mét homp, daarover ben ik nog zeer nederig.
FB verslag 8 februari 2016 Wandeldag 3 langs de Müllerthaltrail te Luxemburg .
img_0270Vertrekpunt bij Kasteelruïne Beaufort

Vertrokken in de stromende regen, want ook dat kan erbij horen. Ik kan weer lopen en ben “back on track” in de voorbereiding naar de Rockies. 26 oktober mijn knie gebroken, in de maanden daarna veel motivatie verloren en vaak frustratie ervaren. Al die tijd twee keer pw fysio en nu pas voel ik weer ietsje vertrouwen dat het misschien nog net op tijd goed gaat komen. Daarom was de regen geen enkele belemmering.

 

Toch óók zijn charmes, dagje in de regen.

Vandaag weer 18 km zonder pijn 🐬 afgelegd en me überhappie gevoeld! Gisteren 22km. De feeërieke stroompjes transformeerden in de loop van de dag wel tot geweldadige modderstromen, maar dat maakte het juist leuk.
img_0265Zo dicht bij huis zulke rotsblokken…prachtig!

Mijn nieuwe regenkleding hield zich perfect! Nu weer thuis..Alaaf😊!
door Caro Goes Unafraid10 juli 2016699 WordsEen reactie plaatsenBewerken

Categorieën:Uncategorized

5 comments

  1. Ooh spannend het komt zo dichtbij maar ik denk dat je er klaar voor bent :)) Je hebt er alles aan gedaan in ieder geval, ben nu al trots! X

    Like

  2. Dat is echt een homp, zeg. Homp zegt niets over gewicht natuurlijk. Kan er echt niet meer thuisblijven of iets met compressiezakken? Kan wel lachen met je manier van schrijven! Ga zo door! Trots op je doorzettingsvermogen! XX

    Liked by 1 persoon

  3. Hej Caro, ik heb Santiago gelopen vanuit midden Portugal. Mijn redding waren mijn ‘stokken’, zowel voor ondersteuning maar vooral ook voor de balans. Dus ga je maar lekker verdiepen in je volgende aanschaf.
    By the way, I love your writing stuff.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: